मंगळवार, २ ऑक्टोबर, २०१८

सेलिब्रेशन..


सेलिब्रेशन... 
तो पोटचा पोरगा 
नटवलेल्या बायको आणि पोरांना घेऊन
मिठाईचं मोठ्ठ खोकं घेऊन 
सक्काळी सकाळी
आश्रमाच्या गेटवर आला तेव्हा
तिच्या सुरकुतलेल्या चेहर्यावर आणि डोळ्यात 
खूप खूप दिवसांनी मोकळढाकळं
हास्य ओसंडलं
भराभर उरकून
ठेवणीतलं लुगडं नेसून
थरथरते पाय सावरत
व्हरांड्यात ती उभी्.....
आज कित्येक दिवसांनंतर
नातवंड गळ्यात पडणार होती....
तिला अनुभवाने आता हे माहीत होतं...
आता मोबाईल सरसावतील
अंगाखांद्यावर तिच्या सलगीने रेलून
मिठाईचा मोठा तुकडा
तोंडात कोंबता कोंबता
होईल फोटोंची लयलूट
उद्या झळकतील छब्या 
सोशल मिडियावर...
तिने झटकले मनातले विचार ..
मनोमन...
हात जोडले त्या गोऱ्या साहेबाला...
जाता जाता देवून गेलेल्या संस्काराला...
मदर्स डे
एक निमित्त...
पाडसांना कुरवाळण्याचं
कोंडलेल्या वात्सल्याला
वाट करून द्यायचं...
आता तिचा उत्साह दुणावला...
सज्ज आता ती....नव्याने....
मदर्स डे
सेलिब्रेशनसाठी....
       ...... प्रल्हाद दुधाळ.पुणे.
           (९४२३०१२०२०)

रविवार, १९ ऑगस्ट, २०१८

अडगळ

अडगळ...
काय काय जमवून ठेवतो माणूस
पुढं कधीतरी येईल कामाला
 म्हणून ...
 कसली कसली बोचकी बांधत रहातो माणूस ...
 अशी अडगळ...
  दिवसेंदिवस जाते वाढत...
  मनातली आणि घरातली माणसं
  मग जातात अडगळीत...
  माणूस  जातो हरवून
 स्वतःच जमा केलेल्या
 अशा बिन कामाच्या अडगळीत...
 आयुष्य येतं उतरणीला
आणि मग एक दिवस...
  लक्षात येतं ...
 अरे वस्तू जमा करायच्या नादात
 नाही जमा करता आली  आपल्याला...
 चार माणसंही...
  त्या अटळ प्रवासासाठी!
   .... प्रल्हाद दुधाळ.

गुरुवार, ९ ऑगस्ट, २०१८

आता तरी मान रे ...


आता तरी मान रे ....

धावता धावता दमतोस किती
 येवू दे आता वास्तवाचे भान रे
स्वतःसाठी काढ वेळ तू छान रे
आरोग्याकडे आता दे तू  ध्यान रे
    येवू दे आता वास्तवाचे भान रे

चढता पायऱ्या दमछाक होई
व्यायामासाठी तुला वेळ नाही
उद्या उद्या करता वय पुढे जाई
व्याधिमुक्ततेचे रहस्य जाण रे
   येवू दे आता वास्तवाचे भान रे

आहार विहार नियमित योग
तंदुरुस्तीसाठी नियमात वाग
जिभेच्या चोचल्यास हवा लगाम
वय तुझे झाले आता तरी मान रे
   येवू दे आता वास्तवाचे भान रे

किती जमवली जरी तू रे माया
रहाते ती इथेच कष्ट जाती वाया
प्राथमिकता काय आता जाण रे
आनंदी जगण्याचे मोल मान रे
   येवू दे आता वास्तवाचे भान रे
     ...... प्रल्हाद दुधाळ.

सोमवार, १८ जून, २०१८

उतमात..

उतमात...
खिशामधे आहे मोप
जावू नये तो डोक्यात
धन तुझे गाडी माडी
कुचकामी रे क्षणात.

सत्ता संपतीचा मोह
विसरला तू रे नाती
माझे माझे करताना
आयुष्याची झाली माती.

पापकर्म खोटेनाटे
स्वार्थासाठी जे जे केले
जाणून घे आतातरी
खात्यामध्ये नोंदलेले.

एक दिन वेळ येता
पाप तुझे तुला जाळे
आव आण तु रे किती
नडतात कर्मफळे.

राहते रे सारे इथे
नको व्यर्थ अहंकार
क्षणभंगूर जीवन
नाव फक्त उरणार.

आता तरी हो रे जागा
वास्तव तू घे जाणून
वेळ तुझ्या हाती कमी
जग माणूस होवून.
.....प्रल्हाद दुधाळ.

शनिवार, १२ मे, २०१८

आत्मभान

आत्मभान...
परिस्थितीवर स्वार तुम्ही का
की परिस्थिती ती तुमच्यावर
आहेत का गुलाम ते तुमचे
की गाजवतो तो सत्ता विकार

स्थितप्रज्ञता बाणली अंगी
की लोकांमुळे अस्थिर मन
निर्णय क्षमता अबाधित ती
की कुशंका करतात बैचेन

करत रहाता ती मनमानी
की असतो मनांचा विचार
जगणे तुमचे वास्तवातले
की गुरफट भुतकाळी फार

आज आपला होई साजरा
की रमता भविष्य विश्वात
आहात इथे गर्दीचा भाग
की जगणे आभासी जगात

खाणे आहे जगण्यासाठी
की अतीभुकेचे तुम्ही गुलाम
मोह मायेने ढळते ते मन
की स्वाभिमानाचे आहे भान

ऐहिकासाठी प्रचंड शर्यत
की अनमोल असती नाती
उत्सव आहे जगणे म्हणजे
की स्वार्थात नात्यांची माती

बोथट झाल्या का संवेदनाही
की मार्दवता वाहते झुळझुळ
आयुष्य  सकल हे भरो आनंदे
किंतूंची परंतूची नकोच वळवळ
... प्रल्हाद दुधाळ.

मंगळवार, २४ एप्रिल, २०१८

मी..

मी...
झोळी माझी फाटकी फकीर मी
लिहिले तरी माझे तकदीर मी

नियतीने दिधले स्वीकारले तसे
वाचली ना हातची या लकीर मी

झिजविणे उंबरे जमले मला ना
शोधले अंतरात सदा मंदिर मी

चाललो एकटा राजमार्ग तो असे
जीवनाचा या माझ्या वजीर मी

  • .... प्रल्हाद दुधाळ.

गुरुवार, १२ एप्रिल, २०१८

बखर.


बखर.
सुकला चेहरा झुकली नजर.
बोलल्याविनाही लागते खबर.
सोसाट्याचा वारा रणरणे ऊन
उजाडले रान संपला बहर.
लपविले जरी अपयश किती
पिटते दवंडी वाजतो गजर.
जाणीव बोथट विनाशाची वाट  
मोजावी लागते किंमत जबर.
पर्वा ती कशाला भोंदू भवताली
आपल्या हातांनी खोदली कबर.
कर्माने घडते जीवन मानवा
स्वत:च लिहावी स्वत:ची बखर.
   ... प्रल्हाद दुधाळ.