मंगळवार, २ ऑक्टोबर, २०१८

सेलिब्रेशन..


सेलिब्रेशन... 
तो पोटचा पोरगा 
नटवलेल्या बायको आणि पोरांना घेऊन
मिठाईचं मोठ्ठ खोकं घेऊन 
सक्काळी सकाळी
आश्रमाच्या गेटवर आला तेव्हा
तिच्या सुरकुतलेल्या चेहर्यावर आणि डोळ्यात 
खूप खूप दिवसांनी मोकळढाकळं
हास्य ओसंडलं
भराभर उरकून
ठेवणीतलं लुगडं नेसून
थरथरते पाय सावरत
व्हरांड्यात ती उभी्.....
आज कित्येक दिवसांनंतर
नातवंड गळ्यात पडणार होती....
तिला अनुभवाने आता हे माहीत होतं...
आता मोबाईल सरसावतील
अंगाखांद्यावर तिच्या सलगीने रेलून
मिठाईचा मोठा तुकडा
तोंडात कोंबता कोंबता
होईल फोटोंची लयलूट
उद्या झळकतील छब्या 
सोशल मिडियावर...
तिने झटकले मनातले विचार ..
मनोमन...
हात जोडले त्या गोऱ्या साहेबाला...
जाता जाता देवून गेलेल्या संस्काराला...
मदर्स डे
एक निमित्त...
पाडसांना कुरवाळण्याचं
कोंडलेल्या वात्सल्याला
वाट करून द्यायचं...
आता तिचा उत्साह दुणावला...
सज्ज आता ती....नव्याने....
मदर्स डे
सेलिब्रेशनसाठी....
       ...... प्रल्हाद दुधाळ.पुणे.
           (९४२३०१२०२०)

रविवार, १९ ऑगस्ट, २०१८

अडगळ

अडगळ...
काय काय जमवून ठेवतो माणूस
पुढं कधीतरी येईल कामाला
 म्हणून ...
 कसली कसली बोचकी बांधत रहातो माणूस ...
 अशी अडगळ...
  दिवसेंदिवस जाते वाढत...
  मनातली आणि घरातली माणसं
  मग जातात अडगळीत...
  माणूस  जातो हरवून
 स्वतःच जमा केलेल्या
 अशा बिन कामाच्या अडगळीत...
 आयुष्य येतं उतरणीला
आणि मग एक दिवस...
  लक्षात येतं ...
 अरे वस्तू जमा करायच्या नादात
 नाही जमा करता आली  आपल्याला...
 चार माणसंही...
  त्या अटळ प्रवासासाठी!
   .... प्रल्हाद दुधाळ.