भाकित!
ना भेटतात चेहरे भावणारे आता!
ना उरले जगी देव पावणारे आता!
थोडासा काय पाय वाकडा पड्ला,
टपलेत हिंस्र पशु चावणारे आता!
गोंगाट माथेफिरूंचा वाढला येथे,
स्तब्ध झाले पाय नाचणारे आता!
ढळला समतोल या वसुंधरेचा,
उभे संकट हे घोंगावणारे आता!
प्रल्हाद दुधाळ.
सजवलेले क्षण. काही हसवणारे,काही रडवणारे,बरेचसे निसट्लेले,त्यातुनच काही अचुकपणे पकड्लेले, आनंदाने नाजुकपणे जाणीवपुर्वक सजवलेले, असे हे क्षण ज्यांनी मला आनंद दिला तेच हे! माझ्या या कविता रसिक वाचकांसाठी सादर आहेत. आपल्या प्रतिक्रियांचे मनपूर्वक स्वागत! ...........प्रल्हाद दुधाळ. ९४२३०१२०२०.
याची सदस्यत्व घ्या
पोस्ट्स
सर्व टिप्पण्या
शुक्रवार, २५ जून, २०१०
भगवंत.
भगवंत.
जगात माझ्या या, ना धर्म जात वा पंथ होता!
भेटला सह्रदय खरा तोच महंत होता!
रोज मिळे ठोकर नवी,लढाई नवी तेथे,
लागलेली ठेच अनुभवांचा नवा संच होता!
नव्ह्तेच समाधान भरल्या जरी तिजो-या,
कसला श्रीमंत तो,दरिद्री मनाचा रंक होता!
जपले जयांना असे की तळहाताचे फोड,
स्वकियांनीच त्या मारला विखारी डंख होता!
न मंदीरात गेलो ना हाताळली जपमाळ,
दगडात नाही, माणसात भगवंत होता!
प्रल्हाद दुधाळ.
जगात माझ्या या, ना धर्म जात वा पंथ होता!
भेटला सह्रदय खरा तोच महंत होता!
रोज मिळे ठोकर नवी,लढाई नवी तेथे,
लागलेली ठेच अनुभवांचा नवा संच होता!
नव्ह्तेच समाधान भरल्या जरी तिजो-या,
कसला श्रीमंत तो,दरिद्री मनाचा रंक होता!
जपले जयांना असे की तळहाताचे फोड,
स्वकियांनीच त्या मारला विखारी डंख होता!
न मंदीरात गेलो ना हाताळली जपमाळ,
दगडात नाही, माणसात भगवंत होता!
प्रल्हाद दुधाळ.
बहाणे.
बहाणे.
जिंकले जेंव्हा लढाई,गळा पडले हार होते!
झेलण्यास शब्द तयांचे,हुजरे हजार होते!
पोटासाठी या करती अनेक चो-या लबाड्या,
ठेवणारे उपाशी तयांना, खरे गुन्हेगार होते!
मायभूमी साठी आपल्या सांडले रक्त जयांनी,
स्वातंत्र्यानंतर ठरले ते,झाले वेडे ठार होते!
उभारले अडथळे लाखो,उभी संकटे समोर ती,
ना घाबरता मानले त्या संकटांना यार होते!
मी वेळ द्यावी, तू ती न पाळावी,झाले कायमचे,
टाळण्यास मला शोधले,कित्त्त्येक बहाणे होते!
प्रल्हाद दुधाळ.
जिंकले जेंव्हा लढाई,गळा पडले हार होते!
झेलण्यास शब्द तयांचे,हुजरे हजार होते!
पोटासाठी या करती अनेक चो-या लबाड्या,
ठेवणारे उपाशी तयांना, खरे गुन्हेगार होते!
मायभूमी साठी आपल्या सांडले रक्त जयांनी,
स्वातंत्र्यानंतर ठरले ते,झाले वेडे ठार होते!
उभारले अडथळे लाखो,उभी संकटे समोर ती,
ना घाबरता मानले त्या संकटांना यार होते!
मी वेळ द्यावी, तू ती न पाळावी,झाले कायमचे,
टाळण्यास मला शोधले,कित्त्त्येक बहाणे होते!
प्रल्हाद दुधाळ.
फुका मेला!
फुका मेला!
नाही कुणास आता चिंता,
तो कोण आला कोण गेला!
मस्तीत जगतो मी माझ्या,
रिचवतो पेल्यांवर पेला!
सजविले जगणे माझे,
आनंदाचा मुक्त हा ठेला!
हसते कोण रडे कोण,
म्हणती कोण फुका मेला!
प्रल्हाद दुधाळ.
नाही कुणास आता चिंता,
तो कोण आला कोण गेला!
मस्तीत जगतो मी माझ्या,
रिचवतो पेल्यांवर पेला!
सजविले जगणे माझे,
आनंदाचा मुक्त हा ठेला!
हसते कोण रडे कोण,
म्हणती कोण फुका मेला!
प्रल्हाद दुधाळ.
प्रसंग
प्रसंग
काय सांगू आज तुझा भलताच रंग आहे!
आस्तीत्वाने तुझ्या येथे उठला तरंग आहे!
आवई आली येथे तुझ्या आगमनाची आता,
लढवण्यास नजर बांधला हा चंग आहे!
रोखती श्वास कोणी तेथे घायाळ कीती झाले,
मस्तीत स्वत:च्या कशी ग झाली तू दंग आहे!
नखरा तूझा ठसका तूझा न्यारी अदा तूझी,
कित्त्येकांची येथे जाहली समाधी भंग आहे!
यॊवनाची नशा येथे तूझी नजर मोहीनी,
रूपड्याने गुदरला भलता प्रसंग आहे!
प्रल्हाद दुधाळ.
९४२३०१२०२०
काय सांगू आज तुझा भलताच रंग आहे!
आस्तीत्वाने तुझ्या येथे उठला तरंग आहे!
आवई आली येथे तुझ्या आगमनाची आता,
लढवण्यास नजर बांधला हा चंग आहे!
रोखती श्वास कोणी तेथे घायाळ कीती झाले,
मस्तीत स्वत:च्या कशी ग झाली तू दंग आहे!
नखरा तूझा ठसका तूझा न्यारी अदा तूझी,
कित्त्येकांची येथे जाहली समाधी भंग आहे!
यॊवनाची नशा येथे तूझी नजर मोहीनी,
रूपड्याने गुदरला भलता प्रसंग आहे!
प्रल्हाद दुधाळ.
९४२३०१२०२०
मंगळवार, २२ जून, २०१०
पांडुरंग.
पांडुरंग.
असा रे विचलू देऊ नको मना.
असू शकेल नियतीची योजना.
कुणीतरी देई अजानता हात,
चाद्ण्यांची होईल काळोखी रात.
कधीतरी येईल पुन्हा ती जाग,
पुसला जाईल जीवनाचा डाग.
पदरात पडेल हवेसे दान,
मानव जन्माचे होईल कल्याण.
यशाने त्या नको जाऊ हुरळून,
अहंकार फुगा जाईल फुटून.
नको कर्मकांड नको तो सत्संग,
कर्तव्यात तुझ्या वसे पांडुरंग!
प्रल्हाद दुधाळ.
असा रे विचलू देऊ नको मना.
असू शकेल नियतीची योजना.
कुणीतरी देई अजानता हात,
चाद्ण्यांची होईल काळोखी रात.
कधीतरी येईल पुन्हा ती जाग,
पुसला जाईल जीवनाचा डाग.
पदरात पडेल हवेसे दान,
मानव जन्माचे होईल कल्याण.
यशाने त्या नको जाऊ हुरळून,
अहंकार फुगा जाईल फुटून.
नको कर्मकांड नको तो सत्संग,
कर्तव्यात तुझ्या वसे पांडुरंग!
प्रल्हाद दुधाळ.
नाही.
नाही.
जगावे झाकून हे डोळे,
काहीही बोलायाचे नाही.
जगणे तुमचे असे हे,
कुणाशी तोलायाचे नाही.
सोसायाचे हे मुकपणे,
तोंड हे खोलायाचे नाही.
नाचले कुणी आनंदाने,
असे तू डोलायाचे नाही.
फुले वसंत बहरात,
तरी तू फुलायाचे नाही.
प्रश्न सारे ठेव मनात,
शब्द उच्चारायाचा नाही.
खाली झुकव ती नजर,
ताठा हा चालायाचा नाही.
प्रल्हाद दुधाळ.
जगावे झाकून हे डोळे,
काहीही बोलायाचे नाही.
जगणे तुमचे असे हे,
कुणाशी तोलायाचे नाही.
सोसायाचे हे मुकपणे,
तोंड हे खोलायाचे नाही.
नाचले कुणी आनंदाने,
असे तू डोलायाचे नाही.
फुले वसंत बहरात,
तरी तू फुलायाचे नाही.
प्रश्न सारे ठेव मनात,
शब्द उच्चारायाचा नाही.
खाली झुकव ती नजर,
ताठा हा चालायाचा नाही.
प्रल्हाद दुधाळ.
याची सदस्यत्व घ्या:
पोस्ट (Atom)