एक रिकामी फ्रेम!

एक रिकामी फ्रेम!
माझ्या दिवा-स्वप्नातले घर.....
घराचा भला मोठा दिवाणखाना....
दिवाणखान्याच्या भिंतीवर......
लावली आहे एक आकर्षक पण.. रिकामी फ्रेम......
या फ्रेम मधे काय लावू बरं? ...
लावावा का फोटो स्वतंत्र भारतासाठी शहीद झालेल्या एखाद्या नरविराचा?
का लावावा आजच्या सत्ताधिशाचा?
पण नकोच!
लावावा तेथे फोटो....
स्वतंत्र भारतात- आत्महत्या कराव्या लागलेल्या एका कर्जबाजारी बळीराजाचा?
पण त्याने काय होणार?
त्यापेक्षा ही फ्रेम रिकामीच ठेवावी!
कधीतरी त्यात लावता येईल फोटो.....
स्री-भ्रूणहत्त्येत सामील एखाद्या पांढरपेशा नराधमाचा!......अथवा.....
माणूसकीला काळीमा फासून......
अगतिक माणसाच्या अवयवांची तस्करी करणा-या- क्रुरकर्म्याचा!
या फ्रेम मधे रंग भरीन म्हणतो..... गद्दार देशद्रोहींच्या रक्ताचा! ....
पण मी एक सामान्य नागरिक!
प्रत्यक्षात- फार तर फोटो लाविन तेथे...
त्या निर्मिकाचा....आणि...करेन पुजा मनोभावे....
देवा सर्वांना चांगली बुदधी दे! मला मात्र सुखात ठेव!!
-प्रल्हाद दुधाळ.
9423012020.

सवाल!

सवाल!
माझा तयांना एकच हा सवाल होता!
झालात एवढे कसे मालामाल होता?
काय झाले घेतल्या त्या आणा-भाकांचे?
मी कुठे मागितला ताजमहाल होता?
जीवन व्हावे गाणे फक्त होती मनिषा,
बेसुर झाले जीणे, सूर ना ताल होता!
माणसांनी तेथल्या पाहिली काही स्वप्ने,
विश्वासून जीव केला तो बहाल होता!
धर्म जाती च्या नावाने डोकी जी फोड्ली,
रंग रक्ताचा तो हिरवा का लाल होता?
प्रल्हाद दुधाळ.

उपरती!

उपरती!
यॊवनाने आता दिली ती हूल!
लागली पॆलतीराची चाहूल!

झुकला ना कधी मग्रुर ताठा,
आहे कबूल मला होती भूल!

न उमेद, न तो जोम राहीला,
झालो वयस्क हे सत्त्य बिल्कुल!

मस्तीत सदा, ना पर्वा कशाची,
मी माझ्यात होतो सदा मश्गुल!

शल्य हे, रहातो उप-यासारखा ,
नाती गोती होती, बेगडी झूल!
प्रल्हाद दुधाळ.

क्रूतघ्न!

क्रूतघ्न!
आवाज आला पुन्हा जोरदार टाळ्यांचा!
उबग येतो या, राजकारणी चाळ्यांचा!

ठप्प ती सभा सारी, गप्प ही लोकशाही,
रोज नवा अंक उघडतो, घोटाळ्यांचा!

मिळताच सत्ता ती, नेते क्रूतघ्न झाले,
म्हणती ते जनता जमाव बावळ्यांचा!

लुटण्यास कट्टर शत्रूही एक झाले,
ना गंधही आता, त्या उकाळ्या पाकाळ्यांचा!

संवेदना त्या आता,त्यांना सोडून गेल्या,
न उरे एहसास, रस्त्यातील किंकाळ्याचा!
प्रल्हाद दुधाळ.

दिवाळी २.

दिवाळी २.
नाते प्रकाशासी नव्या सांगते दिवाळी!
अंधाराला लांब दुर टांगते दिवाळी!
कष्ट्ना-या जीवाला थोडा देते दिलासा,
बळीराजाला सुख ते दावते दिवाळी!
जीवनाला भेटतसी नव नव्या दिशा,
भटकल्या मनाला स्थिरावते दिवाळी!
गांजल्या दारात सदा दारिद्र्याचा सडा,
भुकेल्या तोंडी गोड भरवते दिवाळी!
अशी उत्साहाने साजरी होते दिवाळी,
स्नेह नाती नव्याने रुजवते दिवाळी!
प्रल्हाद दुधाळ.
५.११.२०१०.

दिवाळी!

दिवाळी!
वसू बारस धनतेरस,नरकचथुर्दशी,
लक्ष्मी पुजनाची धूम,उडते घाई!
आज येथे जल्लोश, वाजती फटाके,
रंगारंग रांगोळी दारी,केली रोशनाई!
भरजरी वस्रांनी नव्या,सजले सारे,
पाडव्याची पहाट,वाजे सुरेल शहनाई!
केले सुवासिक अभ्यंग,पसरला सुगंध,
ताटी पंचपक्वानांची मधुर मेजवानी!
भाऊबिजेला ती बंधुची, घडे स्नेहभेट,
लाभते बंधुप्रेमाची आगळी ओवाळणी!
परंपरा जरी ती जुनी, गाजते दिवाळी,
साजरे करूया सण,नव्या नव्या अर्थांनी!
प्रल्हाद दुधाळ.
९४२३०१२०२०

वाट.

वाट.
आस्मिता कुणाची इथेही भंगली आहे,
लाखोली शिव्यांची ओठी खोळंबली आहे.

उपाशी इथे जरी जवान त्या क्रांतीचे,
महफिल गुलाबी एक रंगली आहे.

नाही आळविले जरी तुकोबाने देवा,
गाथा इंद्रायणीमधे तरंगली आहे.

करिती टवाळी जरी माझ्या कल्पनेची,
कथा माझी वेदनेने ओथंबली आहे.

चालतोय आज इथे मी उंटाच्या चालीने,
बंडास्तव वाट ही अवलंबली आहे.
प्रल्हाद दुधाळ.
...........काही असे काही तसे!