एकटा .

एकटा.

वागण्यात तसाही मी नेटकाच होतो!
व्यवहारी जगी मात्र मी करंटाच होतो!
मार्ग दावले नवे घेतले थोरपण,
सांजेस ओसरीला मी धाकटाच होतो!
रांगडा मर्द मावळा मी मस्तीत होतो,
स्पर्धेत नागरांच्या मी नकटाच होतो!
खोट्या प्रतिष्ठेची होती घातलेली झूल,
फुटताच बिंग माझे लटकाच होतो!
कैफात बोललो मी माझा समर्थ आहे,
जाणवले नव्याने मी फुकटाच होतो!
चालतो सग्यांसंगे गैरसमज माझा,
पाहिले वळून जेव्हा एकटाच होतो!
  ..... प्रल्हाद दुधाळ.

तरीही ....

तरीही ....
वाटेवरती अगणित काटे
जरी बोचले चालत रहावे
स्नेह जुळावा टोकांशी विखारी
मोरपीस जखमांचे  त्या व्हावे.
जुळलेली नाती अक्षय व्हावी
किंतू परंतु वा नको दुरावा
क्षणभंगूर जर जीवन आहे
अहंकार हा कुचकामी व्हावा.
हिशोब ठेवू त्या क्षणाक्षणांचा
नकळत दुखावल्या मनांचा
सांधून नाती जगत रहावे
उपभोगूनी सुगंधी क्षणांना.
   ..... प्रल्हाद दुधाळ.

आनंद ...

आनंद ........
शहाण्यास असे
शब्दांचाच मार
इथे वेडे ठार
काय करू ?
गाढवाच्या पुढे
व्यर्थ ते किर्तन
लाथांचे वर्तन
सुटेना हो!
काळाचे औषध
झाले कुचकामी
उपायही नामी
अपयशी!
माणसांशी आता
वागावे हो कसे
पडतात फासे
उलटेच!
सोसाट्याचा वारा
भरकटे दिशा
दाटते निराशा
कधी कधी!
अचानक येते
उर्जेची तिरीप
अंधूकसा दिप
दिसतसे!
अंधारा नंतर
येतोच प्रकाश
आनंदी दिवस
उगवतो!
झालो आता मुक्त
सुटले ते बंध
अवघा आनंद
आता येथे!
 ..... प्रल्हाद दुधाळ.

गारवा

'मंद गारवा हवेत.'

लागलीसे वसंत चाहूल
ऐकू येतात कोकीळ बोल!
चल अशी तू माझ्या सवेत
मंद मंद गारवा हवेत!!

ध्यानामनात तुझाच भास
झाला सवयीचा सहवास!
 सुख लाभे  तुज समवेत
मंद मंद गारवा हवेत !!

अडचणी असतील लाख
ऐक माझी ही आर्त हाक!
चर्चा जमान्यात होवू देत
मंद मंद गारवा हवेत!!

सोडून देवू शरम लाज
घेवू दे हात हातात आज!
घेशील का ग मला कवेत?
मंद मंद गारवा हवेत!!
           ..... प्रल्हाद दुधाळ.

कधीतरी...

कधीतरी...

कधीतरी मुक्त व्हावं वाटत

लादून घेतलेल्या जोखडातून

घ्यावा वाटतो मोकळा श्वास

सगळी मानमर्यादा ओलांडून

फाट्यावर माराव्यात वाटत

समाजाच्या जुन्या चालीरीती

झुगारून व्हावं मुक्त

सांभाळलेली बेगडी नाती

विस्कटून टाकावं वाटत

उभारलेलं सुरक्षित घरट

द्याव उधळून रानात

साठवलेलं चिपट मापट

मोडून साऱ्या चौकटी

वाटत जाव एकांतात

सोडावी वाटत आता

माझ्यातल्या ‘मी’ची साथ!

  .... प्रल्हाद दुधाळ.

ती सध्या काय करते?.

....ती सध्या काय करते?.....
आज 'तो' खूप वर्षानी भेटला 
त्यावेळचा रूबाब मावळला होता!
'काय रे कसा आहेस?'
माझ्या प्रश्नावर तो ओशट हसला.
'चाललय,बरंच म्हणायचं!'
त्याच्या उत्तराने जरा बरं वाटलं...
एकेकाळचा प्रतिस्पर्धी ना तो!
कुत्सितपणे माझा पुढचा प्रश्न...
'ती सध्या काय करते रे?'
याचं तोंड अजूनचउतरलं!
काय सांगू कर्मकथा
सौंदर्याने झालो पागल
तिच्यावर भाळलो
वाटलं माझ्यासारखा मीच!
हेवा वाटावा अशी आमची जोडी
माझ तिच्यावर जीवापाड प्रेम
पण...
तिचं माझ्या संपत्तीवर!
होत नव्हते ते उधळलं
तिच्या हौसेमौजेवर...
तिने हट्ट करावा
मी तो पुरवावा....
एक दिवस सगळ संपलं!
खिसा जेव्हा रिकामा झाला
धरला तिने दुसराच हात
आता फिरते आलिशान गाडीतून
मी मात्र पुरा कफल्लक!
आता याला काय विचारायचं?
तेव्हापासून ...
आलीशान मोटारीत तिला शोधतोय...
माझा प्रश्न अजूनचही अनुत्तरीत..
ती सध्या काय करत असेल?
तुम्हाला आहे काही माहिती?
ती सध्या काय करते?
...... प्रल्हाद दुधाळ.

जन्म.

जन्म.

हरेक जीव वेगळा इथला
एकासारखा दुजा मुळी नाही!
तुलना कुणाशी ना कामाची
तुझ्यासारखा दुसरा नाही!

परिपूर्णतेचा हव्यास तो
जीवन करी बहू दु:खाचे!
दोषांसह स्वीकार स्वत:चा
मर्म असे तव आनंदाचे!

भुतकाळाची ओझी फेकून
वास्तवाचे स्वागत सामोरे!
भविष्य काळावर सोडून
क्षण कर प्रसन्न साजरे!

घ्यावी भरारी नकोच चिंता
मुक्त जगावे आनंदासाठी!
जन्म मानवी अमुल्य आहे
समरसतेने जगण्यासाठी!
..... प्रल्हाद दुधाळ.